අහන් ඉන්න අහගෙන ඉන්න, මගේ හිත මොනවද මුමුණනවා,....
ඇයි අවේ මට පිහිට වෙන්න
ඔයාට තිබුන එහෙම නොකර ඉන්න
ඔයා ගෙන මම උදව්වක් ඉල්ලුවේ,
එක කර ගන්නම නෙවෙයි
ඔයා එක්ක කතා කරන්න ඕන නිසා
හදවතින්ම උදව්වක් කවදාවත් ලැබිල නැති නිසා
ඔයා මට කරපු උදව්වෙන් මම පුදුම උනා
ඔයාගේ කදුළු පිහදාන්න මම ආවෙ.
එත් ඒ පිහදපු කදුළු ටික මට හලන්න වෙයි කියල මට කවදාවත්ම හිතුනේ නැ.
පොළවටත් වඩා ගොඩක් පහතින තිබුන ඔයාගේ හිත ආකසේට උස්සල තිබ්බේ පුදුම සතුටකින්,
ආකසේට ගිය ඔයා මාව දාල පාවෙලා ඈතට යනකොට කොහොම ඉවසන්නද?
එත් දැන් මමත් ඔයා කලින් හිටපු තැනමයි,
එත් මාව උඩට ගන්න කවුරුවත් එන්නේ නෑ,ඔයාවත් නෑ.
එත් මාව දාල වෙන අහසකට පියාබල ගිය ඔයා ගැන මගේ හිතේ තරහක් නං නෑ.
මොකද කවදාවත් අහසයි පොලවයි එකතු වෙන්නේ නැනේ.
මම පොලාවේම ඉන්නං ඔයා අහසේ පියබානවා බලාගෙන,
පුලුවන්නං මතක තිය ගන්න ඇවිදින්නවත් බැරුව හිටි ඔයාට පියාබන්න ඉගැන්නුවේ මම කියල,......
එත් මොකටද, තාමත් මම පොලවෙනේ.(අහසයි පොලවයි එකතු වෙන්නේ නෑනේ)

[සහී],...





































